Controle freak

Heb je er last van dat je overal de controle over wilt hebben?

Grote behoefte aan controle is een signaal. Een signaal dat er iets aan de hand is, wat aandacht vraagt.

Je bent ergens mee aan het worstelen waar je niet uit komt, je voelt je onprettig of onveilig.

Dan is behoefte aan controle niet meer dan symptoombestrijding. Controle geeft een signaal af dat het oké is. Helaas, de controle bedekt het onprettige of onveilige gevoel, kortom het is een schijnveiligheid.

Deze schijnveiligheid heeft wel een functie. Want stel je nu voor dat jij je veiligheid los laat? Dat is pas echt eng. Maar om continu overal controle op te willen hebben is ook beklemmend en  vermoeiend,. Het is een energielek dat jou weghoudt bij de dingen die je graag zou willen doen.

Hoe zou jij  “de teugels kunnen laten vieren” van jouw controlebehoefte?

Vertrouwen op jezelf

Hoe meer zelfvertrouwen je hebt, hoe meer jij je teugels kunt laten vieren.

Hoe dan?

Door jezelf toe te stemmen dat je fouten mag maken en hulp kan vragen.

FOUTEN …..HULP VRAGEN?

HELP

Dat is pas eng. Want daar is moed  en lef voor nodig. Jezelf open en kwetsbaar opstellen is jezelf overgeven. De controle loslaten….? Wat blijft er dan nog van je over?

STOP

3 tips die jou het makkelijker maken om hulp te vragen

1. Mensen helpen graag

Wat misschien heel fijn is om te weten; mensen helpen graag. Kijk naar jezelf hoe fijn jij het vindt dat mensen jou om hulp vragen. Waarschijnlijk geeft dat een fijn gevoel, een betekenis, iemand heeft jou nodig. Onthoud dit als je zelf hulp nodig hebt en het wil gaan vragen.

2. Je hoeft niet alles alleen te doen

Misschien ben jij wel iemand die denkt dat je alles zelf moet doen. Maar is dat zo? Waarom zou jij niet een ander benaderen om jou te ondersteunen? Je mag mensen in de supermarkt vragen waar iets staat dat je niet kunt vinden. Of vragen om de  de ingrediënten te lezen op de verpakking omdat je je leesbril bent vergeten.  Je mag een collega vragen om je ergens mee te helpen. Je kunt ook vrienden /vriendinnen bellen als je er even doorheen zit. Je hoeft de wereld niet in je rugzak mee te zeulen. Herken je dit? Moet jij alles zelf doen?

Hoe doe je het thuis? Misschien doe je om gezeur te vermijden alles zelf? Je kunt aan je gezinsleden, dierbaren vragen of ze je bij kunnen staan in de huishoudelijke beslommeringen. Je kunt aangeven dat je tijd nodig hebt voor jezelf. Want daar ligt vaak het probleem: dat we dat onszelf niet gunnen.

  • Tijd voor jezelf om iets leuks te doen, sporten, lezen, iets met vriendinnen te doen, tijd geven aan je hobby’s.
  • Want dit vinden we vaak moeilijk om aan te geven; dat het voor jouw plezier is dat jij hen daarvoor nodig hebt.
  • Dat alles je een beetje teveel is dat je alles misschien iets teveel naar jezelf toe hebt getrokken om zo de controle en de lieve vrede te behouden.

Pfff… da’s hard werken. Veel druk op je schouders en misschien moe, ontevreden en gestress omdat je niet echt aan jezelf toekomt.

Hulp vragen

3.Het maak je geen zwak of stom persoon

Ik benadruk het nogmaals – het is zo belangrijk om dit te onthouden. Het is juist dapper en sterk als jij de stap durft te nemen om een ander jou te laten helpen. Het is geen schande en het doet niets af aan jou als persoon. Je bent en blijft nog steeds dezelfde. Maar dan met meer energie waardoor je meer kunt doen wat je graag zou willen doen…

Waar het om gaat is dat je dat beseft en voor jezelf toelaat dat je het niet alleen hoeft te doen.

Hier is moed voor nodig.

Wees trots op jezelf als je hier wel om vraagt!

Als je klachten hebt van spanningen, onzekerheid, twijfels en keuzestress. Zou ik dit nu wel of niet doen? Wat voor risico’s loop ik? Ik weet nu wat ik heb en dan is het nog maar afwachten wat ik krijg. Ben ik er aan toe om (schijn)zekerheden los te laten? Kan ik dat wel?

Loop jij met deze gedachtes rond? Het kan enorm helpen om hier over te praten. Iemand die je helpt om je gedachtekronkels uit de knoop te halen. Het helpt om iemand naast je te hebben waar jij jouw verhaal mee kunt delen. Iemand die op een afstand met je meekijkt en je handvatten kan aanbieden om verder mee te gaan …

“Lekker de teugels laten vieren” omdat jij helder hebt wat jouw koers zal zijn, met de routeplanner in je hand om te doen wat je wilt doen en te zijn wie je wilt zijn. 

Dat geeft energie.

Maar ……….dit vergt moed. Niet alleen door hulp te vragen, maar vooral ook bereid te zijn je er aan over te geven dat het niet alleen lukt.

Dat je even iemand nodig hebt die je hierbij kan begeleiden.

Dat kan enorm confronterend zijn………..nu denk je misschien… ik moet dat toch zelf kunnen.  Het gevoel dat je jezelf kunt helpen of dat je het heus wel alleen kunt………dat kan overheersen…. En natuurlijk  misschien kun je het ook zelf.  Juist daarom is het een cadeautje  voor jezelf om gebruik te maken  van een coach. Een coach kan jou helpen om sneller door dit proces te komen, door actief naar je te luisteren en persoonlijke aandacht aan jou als persoon te geven. 

Dit kan confronterend zijn. Laat dat gevoel er zijn en doe het lekker toch. Het is zo waardevol om iemand te hebben waarmee je kunt praten. Ik als coach maak ook gebruik van coaches die ik niet ken. En weet je waarom? Omdat het voor mij makkelijker is dan praten met een collega, partner of vriendin.

Schroom dus niet om hulp te vragen.

Achteraf zul je blij dat je die stap hebt genomen

Vul  het contactformulier in samen met je telefoonnummer.

Dan kunnen we gratis een half uur samen sparren om te ontdekken wat ik voor jou kan betekenen.

Ik ontmoet je graag en zie ernaar uit.

Warme dynamische groetjes

Anita

Lijntrekken voor mijn brein

Het is perfect weer voor de plantjes, die groeien zo hard dat je het bijna ziet gebeuren. Voor de achtertuin ben ik daar heel blij mee, maar het onkruid op de oprit is een ander verhaal. Dat moet eruit en dat is helaas mijn werkje.

Daarom sta ik vanmorgen met een mok koffie, veger en blik, tuinhandschoenen en een schilmesje voor een oppervlak van vierentwintig vierkante meter. Helemaal klaar om op mijn eigen unieke manier aan het karwei te beginnen.

Mijn manier is een hele speciale, ik begin namelijk altijd keurig netjes bij de voordeur met het heilige voornemen georganiseerd en systematisch naar de straat toe te werken. Helaas ontaard dat altijd in een kriskras geschuifel op mijn knieën omdat het volgende onkruidje dat mij opvalt nooit netjes in een lijn met de andere staat. En de visgraat bestrating van kleine klinkers helpt ook niet mee om het roer recht te houden. Als ik dan na lange, lange tijd bij de straat aankom en omkijk, blijkt dat ik de helft gemist heb en het beste weer bij de voordeur kan herstarten. Tegen die tijd doen mijn knieën zeer, protesteert mijn rug, heb ik het warm, is mijn koffie koud en mag het overgebleven onkruid van mij lekker blijven groeien en bloeien.

Dit jaar moet dat anders kunnen, als mijn brein het niet aankan om in rechte lijnen te werken moet ik het maar een beetje helpen. Van de buurkinderen krijg ik een stuk stoepkrijt en ik begin opgewekt mijn oprit in vierentwintig vakken van een vierkante meter te verdelen en te nummeren. Normaal  blijft de helft van het onkruid staan dus het doel van vandaag is het onkruid vrij maken van de eerste twaalf vakken.

Ik ga vol goede moed aan het werk. Af en toe moet ik mezelf vermanend toespreken als ik een verleidelijk onkruidje in een aangrenzend vak wil pakken, maar over het algemeen houden mijn brein en handen zich keurig aan het begrensde vak. Na verloop van -niet eens zo heel lange- tijd ben ik bij vak zestien en als ik achter me kijk ligt daar een nagenoeg maagdelijke oprit. Het werkt!! Ik heb mezelf overtroffen en ga met een tevreden gevoel een nieuwe kop koffie pakken (de eerste is koud). En morgen… nog maar acht vakjes te gaan.

Rosa Roos

Heb jij problemen om je te focussen? Ik (Anita) kan je begeleiden om jouw ‘eigen’ oplossingen te vinden. De workshop neurografie art….. is een super focus training die jou kan helpen om dingen te doen die eigenlijk gedaan moeten worden.

Lees meer over de workshop neurografie.